Kural Bot
Explanation

Kural 711 :

அவையறிநது ஆராய்ந்து சொல்லுக சொல்லின்
தொகையறிந்த தூய்மை யவர்.

Let the pure who know the arrangement of words speak with deliberation after ascertaining (the nature of) the court (then assembled)

Kural 712 :

இடைதெரிந்து நன்குணர்ந்து சொல்லுக சொல்லின்
நடைதெரிந்த நன்மை யவர்.

Let the good who know the uses of words speak with a clear knowledge after ascertaining the time (suited to the court)

Kural 713 :

அவையறியார் சொல்லல்மேற் கொள்பவர் சொல்லின்
வகையறியார் வல்லதூஉம் இல்.

Those who undertake to speak without knowing the (nature of the) court are ignorant of the quality of words as well as devoid of the power (of learning)

Kural 714 :

ஒளியார்முன் ஒள்ளிய ராதல் வெளியார்முன்
வான்சுதை வண்ணம் கொளல்.

Ministers should be lights in the assembly of the enlightned, but assume the pure whiteness of mortar (ignorance) in that of fools

Kural 715 :

நன்றென்ற வற்றுள்ளும் நன்றே முதுவருள்
முந்து கிளவாச் செறிவு.

The modesty by which one does not rush forward and speak in (an assembly of) superiors is the best among all (one's) good qualities

Kural 716 :

ஆற்றின் நிலைதளர்ந் தற்றே வியன்புலம்
ஏற்றுணர்வார் முன்னர் இழுக்கு.

(For a minister) to blunder in the presence of those who have acquired a vast store of learning and know (the value thereof) is like a good man stumbling (and falling away) from the path (of virtue)

Kural 717 :

கற்றறிந்தார் கல்வி விளங்கும் கசடறச்
சொல்தெரிதல் வல்லார் அகத்து.

The learning of those who have read and understood (much) will shine in the assembly of those who faultlessly examine (the nature of) words

Kural 718 :

உணர்வ துடையார்முன் சொல்லல் வளர்வதன்
பாத்தியுள் நீர்சொரிந் தற்று.

Lecturing to those who have the ability to understand (for themselves) is like watering a bed of plants that are growing (of themselves)

Kural 719 :

புல்லவையுள் பொச்சாந்தும் சொல்லற்க நல்லவையுள்
நன்குசலச் சொல்லு வார்.

Those who are able to speak good things impressively in an assembly of the good should not even forgetfully speak them in that of the low

Kural 720 :

அங்கணத்துள் உக்க அமிழ்தற்றால் தங்கணத்தார்
அல்லார்முன் கோட்டி கொளல்.

To utter (a good word) in the assembly of those who are of inferior rank is like dropping nectar on the ground