Kural Bot

Kural 1241 :

நினைத்தொன்று சொல்லாயோ நெஞ்சே எனைத்தொன்றும்
எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து.

O my soul, will you not think and tell me some medicine be it what it may, that can cure this incurable malady?

Kural 1242 :

காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது
பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு.

Is folly, fare thee well my heart!

Kural 1243 :

இருந்துள்ளி என்பரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்
பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்.

O my soul! why remain (here) and suffer thinking (of him)? There are no lewd thoughts (of you) in him who has caused you this disease of sorrow

Kural 1244 :

கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்
தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று.

O my soul! take my eyes also with you, (if not), these would eat me up (in their desire) to see him

Kural 1245 :

செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்
உற்றால் உறாஅ தவர்.

O my soul! can he who loves not though he is beloved, be forsaken saying he hates me (now)?

Kural 1246 :

கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.

O my soul! when you see the dear one who remove dislike by intercourse, you are displeased and continue to be so Nay, your displeasure is (simply) false

Kural 1247 :

காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சே
யானோ பொறேன்இவ் விரண்டு.

O my good soul, give up either lust or honour, as for me I can endure neither

Kural 1248 :

பரிந்தவர் நல்காரென்று ஏங்கிப் பிரிந்தவர்
பின்செல்வாய் பேதைஎன் நெஞ்சு.

You are a fool, O my soul! to go after my departed one, while you mourn that he is not kind enough to favour you

Kural 1249 :

உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீ
யாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு.

O my soul! to whom would you repair, while the dear one is within yourself?

Kural 1250 :

துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா
இன்னும் இழத்தும் கவின்.

If I retain in my heart him who has left me without befriending me, I shall lose even the (inward) beauty that remains