Kural Bot

Kural 1161 :

மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு
ஊற்றுநீர் போல மிகும்.

I would hide this pain from others; but it (only) swells like a spring to those who drain it

Kural 1162 :

கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு
உரைத்தலும் நாணுத் தரும்.

I cannot conceal this pain, nor can I relate it without shame to him who has caused it

Kural 1163 :

காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்
நோனா உடம்பின் அகத்து.

(Both) lust and shame, with my soul for their shoulder pole balance themselves on a body that cannot bear them

Kural 1164 :

காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
ஏமப் புணைமன்னும் இல்.

There is indeed a flood of lust; but there is no raft of safety to cross it with

Kural 1165 :

துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
நட்பினுள் ஆற்று பவர்.

What will they prove when angry tempests lower?

Kural 1166 :

இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது.

The pleasure of lust is (as great as) the sea; but the pain of lust is far greater

Kural 1167 :

காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
யாமத்தும் யானே உளேன்.

I have swam across the terrible flood of lust, but have not seen its shore; even at midnight I am alone; still I live

Kural 1168 :

மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
என்னல்லது இல்லை துணை.

The night which graciously lulls to sleep all living creatures, has me alone for her companion

Kural 1169 :

> கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள்
நெடிய கழியும் இரா.

The long nights of these days are far more cruel than the heartless one who is torturing me

Kural 1170 :

உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
நீந்தல மன்னோஎன் கண்.

Could mine eyes travel like my thoughts to the abode (of my absent lord), they would not swim in this flood of tears